Dzika strona Serbii – Park Narodowy Tara

Serbia to nie tylko Belgrad, Nowy Sad i Nisz. To także wspaniała przyroda, na łonie której poczujemy bliskość z matką naturą, odzyskamy równowagę wewnętrzną i będziemy mogli nacieszy oczy wspaniałymi widokami. Jednym z takim miejsc szczególnych na mapie tego bałkańskiego kraju jest Park Narodowy Tara. Miejsce wyjątkowe pod wieloma względami, warte odwiedzenia o każdej porze roku. Dobrze jednak wiedzieć, gdzie znajdują się najlepsze punkty widokowe na całą okolicę. Za chwilę wszystko wam powiemy!

Park Narodowy Tara obejmuje obszar górski na zachodzie Serbii, który jest objęty ochroną od 1981 roku. Obszar chroniony obejmuje prawie 25 tys. między miastami Bajina Bašta w Serbii i Višegrad w Bośni i Hercegowinie.

Na stronie parku można przeczytać, że największą wartością tego miejsca są lasy mieszane, zajmujące ponad 80% jego powierzchni. Znajduje się tu jedna trzecia flory Serbii, blisko 1200 gatunków roślin, w tym świerk serbski, endemiczny gatunek świerka i relikt wśród roślin iglastych, którym udało się przetrwać ostatnią epokę lodowcową.

Ponadto góra Tara jest schronieniem dla ponad 140 gatunków ptaków, 19 różnych gatunków ryb i 60 gatunków ssaków, z których największa jest populacja niedźwiedzia brunatnego.

 Wzdłuż parku znajduje się wiele stanowisk archeologicznych i zabytków z okresu neolitu i późnego średniowiecza. Najważniejsze z nich to klasztor Rača, nekropolia ze stećci (charakterystyczne średniowieczne nagrobki) w Perućac i Rastište.

Banjska Stena

Jeden z najlepszych i cieszących się największą popularnością punktów widokowych w parku. Znajduje się on na wysokości 1065 m n.p.m.. Co sprawia, że niemal każda osoba wędrująca tutejszymi szlakami chce dotrzeć właśnie tutaj? Kryją się za tym spektakularne widoki na sztuczne jezioro Perućac, kanion Drina i region Osat w Bośni.

Bilješka Stena

Kolejny z cieszących się popularnością punktów widokowych w Parku Narodowym Tary. Znajduje się on na górze Zvijezda, na wysokości 1225 m n.p.m.. Warto w tym miejscu wspomnieć jeszcze o tym, że graniczy on z rezerwatem przyrody Zvezda.

Każdy, kto dotrze w to miejsce ma możliwość podziwiania niesamowitych widoków na sztuczne jezioro Perućac i początek kanionu (po lewej stronie) oraz poobserwować dolinę Driny (po prawej stronie). W dali, po drugiej stronie jeziora, widać już Bośnię.

Crnjeskovo

Kolejny, już trzeci, świetny punkt widokowy na podziwianie okolicy w Parku Narodowym Tara. Mieści się on na klifie o wysokości 980 metrów, niedaleko Kaluđerske. Z tego miejsca można obserwować wąwóz rzeki Rača, dolinę Driny i Bajinę Bašta.

Dodajmy coś, co może zainteresować wiele osób. Wąwóz Rača jest naturalnym środowiskiem największego ssaka europejskiego, niedźwiedzia brunatnego. Z kolei przy jego wyjściu znajduje się średniowieczny klasztor Rača z XIII wieku, ufundowany przez króla Dragutina Nemanjića.

Sokolarica

Ten punkt widokowy znajduje się na skraju płaskowyżu Sokolina, 4 km od Račanskiej Šljivovicy, 10 km od gołej Kaluđerske i 12 km od Mitrovaca. Tak naprawdę składa się z kilku mniejszych połączonych punktów widokowych leżących na wysokości 990 metrów n.p.m. Z tego miejsca zobaczymy można zobaczyć Crnjeskovo, Krstastą Stenę, Rača Gorge, Kaluđerske Bare i Račanską Šljivovicę.

Sokolarica jest częścią rezerwatu przyrody „Klisura Rače”, stąd należy poruszać się tu uważniej. Jego największym bogactwem jest stary europejski las bukowy, podczas gdy wyższe sekcje są bogate w czarną sosnę, świerk, jodłę, jałowiec.

Obszar ten jest naturalnym środowiskiem niedźwiedzia brunatnego.

Zaovine Jezero

Nazywane klejnotem Tary. Jest to sztuczne jezioro powstałe na rzece Beli Rzav jako zbiornik dla elektrowni wodnej Bajina Bašta II. Ma aż pięć zatok.

Znajduje się na południowych zboczach góry Tara, w kierunku góry Zvijezda, która stanowi granicę między Serbią a Bośnią i Hercegowiną. Rozciąga się między wioskami Zaovine na południowym zachodzie i Mitrovac, na północnym wschodzie.

Zaovine to obszar, w którym Josif Pančić, jeden z najbardziej znanych serbskich botanikó, odkrył endemiczny serbski świerk w 1875 roku na pobliskim wzgórzu Kik.

Na terenie otaczającym jezioro znajduje się ponad 600 gatunków roślin, z których 15 jest chronionych prawem.

Jezior Perucac i zapora na Drinie

To sztuczne jezioro zbudowane przez zbudowanie zapory na Drinie na potrzeby elektrowni wodnej Bajina Bašta.

Najdłuższa część jeziora ma kształt kanionu i jest otoczona niezwykle stromymi skalistymi klifami i blokami skalistymi, które wpadają pionowo do wody. Znajduje się w naturalnym zakolu kanionu rzeki Driny między Bajiną Baštą i Višegrad, otacza górę Tara oraz jej park narodowy.

Dom na Drinie

Jedna z najbardziej rozpoznawalnych i najczęściej fotografowanych atrakcji turystycznych Serbii.

Jest to drewniany domek w stylu kabiny umieszczony na skale pośrodku rzeki Driny. Znajduje się w pobliżu miejscowości Bajina Bašta. Pierwotnie obiekt został zbudowany w 1968 roku przez grupę pływaków, którzy potrzebowali schronienia. Do 2019 roku był niszczony aż 7 razy podczas wysokiego poziomu wody w rzece, ale za każdym razem był rekonstruowany.

Jego sława zaczęła się w 1994 roku, kiedy trasa regat na Drinie przebiegła tuż przy nim. Wówczas wielu ludzi zdało sobie sprawę z jego istnienia. Od tamtej pory jest jedną z topowych atrakcji Serbii.

Zdjęcie przedstawiające dom na Drinie zostało wybrane jako jedno ze zdjęć miesiąca „National Geographic” w sierpniu 2012 roku.

Monaster Rača

Ten prawosławny klasztor znajduje się w pobliżu miejscowości Bajina Bašta. W epoce średniowiecza pełnił ważną funkcję naukową i kulturową.

Klasztor stał się miejscem pochówku serbskich władców, szlachty i dostojników kościelnych. Mnisi tłumaczyli tu teksty ze starożytnej Grecji, pisali historie i kopiowali manuskrypty (nie tylko dzieła liturgiczne, ale także naukowe i literackie tego okresu).

W trakcie Wielkiej Wojny Tureckiej w 1689 roku częściowo zniszczony przez najeżdżających Turków. W 1826 roku odbudowany z powodu kilkakrotnego spalenia.

Wnętrze klasztoru zdobią freski i ikony, a ikonostas klasztorny z dwiema ikonami Jezusa i Matki Boskiej jest uważany za jeden z najpiękniejszych w Serbii.

Na zewnętrznej ścianie znajduje się tablica pamiątkowa poświęcona poległym w wojnach bałkańskich 1912–1918.